“Francio rezistas al la angla lingva koloniigo. La trupoj kunlaboradaj kun la anglalingva opresanto ne venke sukcesi ankoraŭ kontraŭ lin kaj la Franca Rezisto eltenas al la angla koloniigo.
Unue, la franca registaro deklaris “naive” la projekton de la transatlantika libera komerco EU-US, klarigante ke tia aparato estus tre fora de la produktado de la liberigo de nia kontinento de la krizo kaj fingromontrante implice sur la danĝeroj kiuj rezultas el la penetrado de la amerikaj lobioj en la ŝlosila punktoj pri la produktiva komuna ekonomio.
Krome estas admirinda la reagon de amaso kiu la francoj havis en rilato al la projekto de leĝo de la Socialisma Ministro de la Altnivela Edukado, Geneviève Fioraso, aprobita de la Konsilio de Ministroj la 20an de marto, kiu estas intencita rajtigi la uzon de la fremdaj lingvoj, de la fakto de la angla lingvo, en la universitatoj kaj en la grandaj lernejoj”, diras Giorgio Pagano, Sekretario de la Radikala Esperanto Asocio, kiu li finas:
“La francoj ne farigxis trompitaj kaj markitis tuj la iniciaton kiel provon establi ‘kulturan submetadon’. La mezuro estos malfacila de tie eliris. Pejzaĝo tre malsama de la itala pejzaĝo, kie la detruo de nia kultura heredaĵo estas havigita de la reĝimo de partioj kaj legitimita, kun maloftaj esceptoj, flanke de intelektuloj, komplicaj kaj venditaj, operacio en progreso de antaŭ la dua post-milito, kiel Giovanni Fasanella skribas en lia lumiga libro ‘Il golpe inglese'”.